"Que hay de lo mio"

Share in Chuza!Share in DoMelhorLa TafaneraShare in ZabalduShare in AupatuShare in MenéameShare in TuentiDigg it!Share in FacebookTweet it!Share in Cabozo

QUE HAY DE LO MIO. A crise da esquerda é global, non so española e/ou galega (e dura, senón 140 anos coma con certa ironia digo eu, alúmenos, desde os anos previos á caída do muro de Berlín). O panorama no estado non é diferente ao que hai en Italia ou Francia. Non se resolven as carencias epistemolóxicas, programáticas, metodolóxicas,... nun ano e menos nunhas eleccións.

A esquerda non tocou fondo e aínda estamos no ciclo de auxe do pensamento reaccionario neste episodio de crise sistémica na que vivimos e imos seguir vivindo durante bastante tempo.

Iso non quere dicir que quedemos paralizados ou non fagamos todo o posible para construír espazos unitarios como algúns levamos tempo intentando, pero con voluntarismo non se resolve a cuestión.

Creo que o mellor que se pode facer é o que estamos a facer, desde o proceso de experimentación e aprendizaxe colectiva, tender pontes coas outras esquerdas, facilitar as resistencias sociais e construír un partido forte da esquerda galega renovadora nas súas ideas e tamén na súa organización, ... e sobre todo pensar na xente que esta a sufrir.

Moito discurso anticapitalista pero cando chegan as eleccións todos a pelexar por un posto institucional ben sexa no que xa existe ben sexa construíndo plataformas ad hoc. É momento de converxencias porque son tempos de sufrimento e angustias persoais, pero tamén é hora de empezar a pensar estratexicamente e non so no día a día.

Separemos o grao da palla. As persoas que queren construír unha forza renovadora da esquerda nacional miren cal é o mellor instrumento desde onde facelo e se cren que ningún dos existentes vale, constrúan outro, pero non só para unhas eleccións.

Información adicional