Variacións sobre o amor e as relacións sexuais afectivas

Sempre me interesou afondar nos temas relacionados coas relacións afectivas e o amor. Quizais por que como din algúns os escorpión temos moi desenvolvida a nosa faceta sexual ou ben, case con seguridade, porque como seguidor da “teoría da praxe” que profeso sempre me gustou desenvolver a miña teorización sobre as cousas paralelamente a súa análise practico.

Observo co tempo que a miña visión e practica teñen avanzado por liñas totalmente libres de tabús e de prexuízos. E observo con curiosidade como a miña inocencia adolescente ten dado paso a unha nova inocencia madura onde sei que sexo e amor son cousas diferentes, aínda que nas relacións humano afectivas, sexan amorosas ou sexuais, sempre son necesarias altas doses de tenrura.

Unións de feito e decálogo para asentar as bases dunha felicidade fermosa e duradeira son textos que teñen apenas unha década e cando afirmaba no primeiro deles que o cambio necesario era “unha cuestión de tempo... e de razón” non podía imaxinar os cambios legais que unha década despois se ían producir na lexislación española ( nomeadamente a lei de matrimonios homosexuais ). En todo caso, a escasa oposición social a estas novas normas veñen a confirmar tal como diciamos algúns que a sociedade as veces vai por diante da lexislación.

Ler máis...

A perestroika e Kiva Maidanik

Cando en outono de 1.987 propuseronme formar parte dunha delegación do PC a asistir durante varios meses a un curso de formación na Escola do Comité Central do Partido Comunista de Checoslovaquia non o dubidei nin un instante.

Levaba dous anos no PC e desde finais do 85 a chegada á secretaria xeral do PCUS de Mijail Gorvachov era seguida con detenimento por algúns mozos comunistas que veiamos naquel experimento chamado perestroika a posibilidade de reinventar o socialismo incorporando todo aquelo que o modelo staliniano borrara da revolución de Outubro. Era como se na revolución francesa despois de Napoleón volvera Marat. Lenin e Bujarín terian unha segunda oportunidade.

Seguiamos con moita atención e lecturas todo o que nos chegaba de Moscu. O informe ao XXVII Congreso do PCUS de febreiro de 1986 onde empezou a renovación e o informe do pleno do Comité Central do 27 e 28 de xaneiro de 1987 onde por primeira vez se situaron as contradiccións do modelo soviético.

Eu mesmo antes de partir para Praha escribin o meu primeiro artigo xornalístico que apostaba pola perestroika como esperanza de construción dun novo socialismo. Hai que dicir que aquel artigo xa me creou unha fama de renovador entre algúns e de “revisionista” entre outros. Non obstante as ideas viñan de Moscu e se chegou a publicar no boletín AVANTE do PCPG, ainda que cunha nota que aclaratoria de que se trataba de opinións persoais do autor. (1)

Ler máis...

Un daguerrotipo moi amable por Xaime Leiro

Primeiros apuntes

Davinci

 

Tocando o ceo

Durante algún tempo toquei o inferno. É unha situación que non a desexo nin o meu peor inimigo.

Agora, tras un longo período de 14 anos de reflexión e de busqueda, tamén de actuación, toco o ceo coas miñas máns.

Grazas a psicoloxía conductista-cognitiva á que me aficionei durante a época escura, intento escapar dos pensamentos negativos que me din: isto é transitorio e coma nunha especie de "teoría pendular" maoísta os malos tempos volveran.

Malos tempos vainos a haber. Estou seguro !

Pero tamén estou seguro que o meu estado de "felicidade" si se lle pode chamar así non esta baseado en aspectos materiais nin en estados, frecuentes na maioría dos nosos concidadáns, de suspensión da conciencia. Basease nun camiño de busca da coherencia persoal, de librarse de cargas pesadas,... e de volver, en termos vivenciais á época da inocencia.

Recuperados os principios iniciais. Actualizados os postulados.

Aquí estou. Convencido coma di o libro do Tao de que "o camiño que se pode andar non é o verdadeiro camiño".

Listo para andar na busqueda da sabiduría.

Non hai folla de ruta,... pero están claras as liñas que non se deben cruzar.

 Axuste de contas co pasado

Desde que hai cinco anos comecei a colaborar co xornal electrónico Vieiros sempre me pareceron ‘simpáticas’ as falsidades, medias verdades e algunha que outra fantasiosa invención sobre a miña biografía. Nunca me interesou o máis mínimo respostar a tales esaxeracións, entre outras cousas porque o interese estaba no artigo e non no articulista.

 Asistimos hai uns dias ao aniversario da caída do muro de Berlín e o que Fidel Castro chamou o “desmerengamento” do bloque soviético.

Diante deste acontecemento central para o futuro da esquerda, comunista ou non, algúns decidimos tomarnos un período de reflexión e rectificación que nos levou as veces a erros ( como apoiar á coalición PSdG/EU-EG/Os Verdes ) pero co tempo a (re)orientar a loita antisistemica desde os mesmos principios aínda que desde novos postulados.

Outros só viron conspiracións, non aprenderon nada, e pensan que todo o que lle ocorreu a esquerda foi froito da malévola intervención de Mihail Gorvachov e uns cuantos ‘traidores’.

En fin, ala eles!  Eu gardo bo recordo da miña militancia no PCPG e despois en EU-EG, manteño bos amigos e amigas ( mesmo camaradas ) neses espazos e co tempo observo que un dos problemas que ten a esquerda política e social para volver a vertebrarse é o escaso nivel cultural e a falla de respecto a discrepancia.

En todo caso para aclarar algunha cuestión ou axustar contas co pasado tamén está esta web.

Información adicional